Hasła na literę o

O Klasyczności I Romantyczności, Tudzież O Duchu Poezji Polskiej O Mało Co, O Nietrwałej Miłości Rzeczy świata Tego O OBROTACH CIAŁ NIEBIESKICH O Pismach Klasycznych I Romantycznych O POPRAWIE RZECZYPOSPOLITEJ O Poprawie Rzeczypospolitej O POWSTAWANIU GATUNKÓW DROGĄ DOBORU NATURALNEGO O Sobie Samym Do Potomności O TEMPORA! O MORES! O Tyle O Ile, O Wojnie Naszej, Którą Wiedziemy Z Szatanem, światem I Ciałem

  • Haseł na o : 6056
  • O klasyczności i romantyczności, tudzież o duchu poezji polskiej
  • o mało co
  • O nietrwałej miłości rzeczy świata tego
  • O OBROTACH CIAŁ NIEBIESKICH
  • O pismach klasycznych i romantycznych
  • O POPRAWIE RZECZYPOSPOLITEJ
  • O poprawie Rzeczypospolitej
  • O POWSTAWANIU GATUNKÓW DROGĄ DOBORU NATURALNEGO
  • O sobie samym do potomności
  • O TEMPORA! O MORES!
  • o tyle o ile
  • O wojnie naszej, którą wiedziemy z Szatanem, światem i ciałem

wybierz interesujące Cię hasło

O klasyczności i romantyczności, tudzież o duchu poezji polskiej o mało co O nietrwałej miłości rzeczy świata tego O OBROTACH CIAŁ NIEBIESKICH O pismach klasycznych i romantycznych O POPRAWIE RZECZYPOSPOLITEJ O poprawie Rzeczypospolitej O POWSTAWANIU GATUNKÓW DROGĄ DOBORU NATURALNEGO O sobie samym do potomności O TEMPORA! O MORES! o tyle o ile O wojnie naszej, którą wiedziemy z Szatanem, światem i ciałem

Przykładowe: O wojnie naszej, którą wiedziemy z Szatanem, światem i ciałem
(Sonet IV) utwór ® M. Sępa Szarzyńskiego zamieszczony w Rytmach abo wierszach polskich, polemizujący z optymistyczną renes. koncepcją życia. Rozpoczyna się sentencją zawierającą ogólnie przyjętą prawdę (pokój to szczęście). Szarzyński podważa ją: istotą ludzkiego losu jest walka. I część sonetu ma charakter zobiektywizowanej wypowiedzi podmiotu zbiorowego o egzystencjalnej sytuacji człowieka - zagrażają mu Szatan, świat i własne ciało (opozycja duszy i ciała). II część sonetu jest wyrazem rozterek "ja" lir., świadomego swej słabości, ale podejmującego walkę o "prawdziwy pokój", który odnajduje w Bogu (opozycja wobec pozornego pokoju z I wersu). Bohater wiersza to homo militians (człowiek walczący), tragiczny heros. Styl i wersyfikacja utworu służą oddaniu napięcia, niepokoju "ja" lir.: liczne opozycje, słownictwo kojarzące się z walką, inwersje, pytania i wykrzyknienia, brak zgodności między zdaniem a wersem (przerzutnie, kończenie zdań w środku wersu), niewyraźna średniówka.