Przykładowe: La Fontaine Jean de
(1621-95) franc. poeta bajkopisarz, członek Akademii Francuskiej, przyjaciel N. Boileau. Większość życia spędził w Paryżu, gdzie nawiązał kontakty z wybitnymi osobistościami świata lit. Zyskał rozgłos dzięki Opowiadaniom i nowelom wierszem, wyd. po raz pierwszy w 1664 r. Zastosowanie nowej techniki narracyjnej pozwoliło L. poruszyć najbardziej drażliwe tematy i opisać drastyczne sceny bez nazywania rzeczy po imieniu. Pełne przejrzystych niedopowiedzeń dzieło stanowiło zapowiedź gat., który w XVIII w. nazwano powiastką filoz. Nieśmiertelną sławę przyniosły L. Bajki (pierwszy zbiór 1668 r., kolejny 1678-79), w których nawiązał do Fedrusa, wł. pisarzy renesansowych i Ezopa. W dziele bogatym pod względem formy (nowela, zwięzły epigramat, oda liryczna), w aluzyjnej, często alegorycznej formie poeta przedstawił obraz współczesnego społeczeństwa. Dał także wyraz swoim poglądom filoz.; odrzuciwszy teorię o życiu pozagrobowym, nakazywał człowiekowi troszczyć się o pogodną i przyjemną egzystencję, by kiedy wybije godzina, mógł opuścić świat "syty dni swoich". Tłumaczeniem dzieł L.F. na jęz. pol. zajmowali się m.in.: F. Kniaźnin, A. Mickiewicz, J. Ursyn Niemcewicz, S. Trembecki i L. Staff.
