Lévi-Strauss Claude
(ur. 1908) franc. antropolog, etnolog, strukturalista; twórca etnologii strukturalnej. Ukończył prawo, po czym na Sorbonie zrobił doktorat z filozofii. W latach 1935-38 był profesorem w Săo Paulo, z którego poprowadził kilka wypraw do Mato Grosso i Amazonii. W kolejnych latach pracował jako wykładowca w USA, następnie w Collège de France objął katedrę antropologii społ. W 1982 r. zakończył karierę naukową.
L.-S., posługując się metodą strukturalną wypracowaną przez F. de Saussure’a, stworzył etnologię strukturalną, która dążyła do odkrycia ukrytych schematów pod powierzchnią osobliwości indywidualizujących odmienne kultury. Opisując, badając zjawiska codzienne (np. pokrewieństwo, życie seksualne, sztukę, kuchnię) etnologia strukturalna ustala schemat wzajemnych relacji, nadając im następnie globalny sens. Podstawą koncepcji L.-S. było przypuszczenie, iż między naturą a kulturą istnieje przeciwieństwo, przy czym dla L.-S. kultura miała przewagę nad naturą. G. Gurvitch zarzucał L.-S., iż zakładając, że u podstaw różnych kultur leżą wspólne struktury, zmierza on do stworzenia nowej definicji ludzkiej natury. Myśl L.-S., mimo głosów krytycznych, okazała się niezwykle ważna, znacząco wpłynęła na całą współczesną humanistykę. Autor prac: Antropologia strukturalna (wyd. pol. 1970), Myśl nieoswojona (1966), Smutek tropików (1955), Totemizm (wyd. pol. 1968).
Lévi-Strauss Claude