Hübner Zygmunt
(1930-89) reżyser, aktor, pedagog, dramaturg, eseista. W 1955 zrealizował w Teatrze Wybrzeże w Gdyni Szewców Witkacego - była to polska prapremiera tego dramatu, a zarazem premiera reżyserska H. W 1970 był reżyserem głośnej inscenizacji Ulissesa Joyce’a, w latach 60., gdy był dyrektorem Teatru Starego w Krakowie, do współpracy zaprosił K. Swinarskiego. Od 1971 na nowo organizował Teatr Powszechny w Warszawie, zapraszając A. Wajdę do reżyserii inauguracyjnego spektaklu Sprawa Dantona. Do własnej reżyserii wybierał niełatwe realizacje: Odpocznij po biegu Terleckiego, Lot nad kukułczym gniazdem Wassermana, Garderobianego Harwooda, Medeę Eurypidesa. Poszukiwał w klasyce aktualnych problemów; stworzył nowoczesny typ intelektualnego teatru lit. i aktorskiego, rozważającego ważne etyczne problemy. Stworzył też znakomite role filmowe: majora Sucharskiego w Westerplatte oraz Moczarskiego w Rozmowach z katem. Był prof. PWST w Warszawie, autorem książki Sztuka reżyserii.
Hübner Zygmunt