Przykładowe: Camőes Luis Vaz de
(ok. 1524-80) najwybitniejszy poeta portugalski, pisarz wygnaniec. Student uniwersytetu w Coimbrze, żołnierz w Indiach, wiódł awanturniczy tryb życia. Jako jeden z pierwszych dostrzegał w kolonializmie zapowiedź upadku Portugalii. Choć u kresu życia doceniony jako poeta, zmarł w samotności i niedostatku, zarażony dżumą. Pisał eklogi, kancony, ody, elegie, sonety i dramaty. Nieśmiertelną sławę przyniósł mu poemat epicki w 10 pieśniach, Luzjady (1572), dla Portugalczyków - epopeja narodowa, stanowiąca syntezę dziejów ich kraju. Akcja poematu rozgrywa się na morzu, podczas wypraw kolonialistów do Indii. Bohaterami są Vasco da Gama i inni odkrywcy. C. dał się tu poznać jako niezrównany piewca urody morza. W lit. pol. C. ma swój epizod w Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie C. Norwida. Najwyżej cenionym pol. przekładem Luzjad jest tłumaczenie Z. Trzeszczkowskiej.