Césaire Aimé
(ur. 1913) poeta z Martyniki tworzący w języku franc. Podczas studiów w Paryżu nawiązał kontakty z surrealistami, był jednym ze zdolniejszych poetów tego nurtu. Zaangażowany w działalność polit., w latach 1946-93 był deputowanym z ramienia partii komunistycznej do franc. Zgromadzenia Narodowego. W twórczości podejmował wątki antykolonialne, wspólnie z L.S. Senghorem zapoczątkował kierunek określany jako négritude, którego celem było uzmysłowienie Murzynom odmienności ich kultury, historii, rozbudzenie świadomości. Surrealistyczne inspiracje połączone z murzyńskim folklorem złożyły się na ukształtowanie się charakterystycznego stylu C. Autor zbiorów wierszy Powrót do rodzinnego kraju (1947) - który wstępem opatrzył A. Breton, Les Armes miraculeuses (1946), Soleil Cou-coupé (1948), Cadastre (1961), dramatów La tragédie du roi Christophe (1963), Saison au Congo (1966), esejów Rozprawa z kolonializmem (1950).
Césaire Aimé