Céline Louis-Ferdinand, właśc. L.F. Destouches
(1894-1961) prozaik franc.; buntownik i outsider, jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci XX w. Uczestnik I wojny światowej, podczas której odniósł poważną ranę głowy, ukończył studia medyczne w Rennes, po czym podróżował jako wysłannik Ligi Narodów po Europie, Ameryce i Afryce. We Francji osiedlił się na przedmieściach Paryża, gdzie prowadził praktykę lekarską wśród biedoty. Pierwszą powieść Podróż do kresu nocy, wielki czytelniczy sukces, wydał w 1932 r. Cztery lata później ukazała się kontynuacja debiutanckiego dzieła, Śmierć na kredyt, oraz słynne pamflety, które stały się podstawą do posądzenia pisarza o kolaborację z Niemcami: antysowiecka Mea culpa (1936) oraz antysemickie Przyczynki do pogromu (1937), Szkoła trupów (1936) i W opałach (1941). W 1944 r., w drodze do Danii, C. spędził 5 miesięcy we franc. kolonii w Sigmaringen, gdzie schronił się rząd Vichy. Po dotarciu do Danii został na rok osadzony w więzieniu, co uratowało go od wydanego zaocznie we Francji wyroku śmierci. Po ogłoszeniu amnestii w 1951 r. powrócił wraz z żoną do Francji i zamieszkał w Meudon pod Paryżem, utrzymując się z praktyki lekarskiej. Cała twórczość C., na którą prócz wymienionych utworów składają się: trylogia Z zamku do zamku (1957), Północ (1960), Rigodon (wyd. pośmiertnie 1969) oraz Guignol’s Band (1944), Londyński most (wyd. pośmiertnie 1964) i Feeria odbędzie się innym razem (1955), ma charakter autobiograficzny; w dokumentowaniu współczesności pisarz upatrywał bowiem rolę literatury. Swoje artystyczne credo zawarł w napisanym w formie niedyskursywnej fikcyjnym wywiadzie Rozmowy z Profesorem Y (1955). Dążąc do zerwania z franc. jęz. lit., na którym jego zdaniem ciążył grzech akademizmu, C. powrócił do jęz. ulicy, mówionego; łamał reguły gramatyki i składni, w zakresie słownictwa odwołał się do argot - żargonu marginesu paryskiego. Choć przez długi czas we Francji nie wypadało przyznawać się do C., roli, jaką pisarz odegrał w stworzeniu jęz. awangardy, nikt nie ośmielił się kwestionować. Z jego odkryć korzystali m.in. J.P. Sartre i S. Beckett.
Céline Louis-Ferdinand, właśc. L.F. Destouches