(muz.) śpiew wielogłosowy bez towarzyszenia instrumentów, wywodzący się z muzyki kościelnej; rozkwit w XVI w. (Josquin des Prés, G. P. Palestrina, Wacław z Szamotuł); we wczesnym baroku przeciwstawiany stylowi concertato; ob. określenie muzyki chóralnej wykonywanej bez udziału instrumentów.