DOROŻKA
lekki pojazd konny do przewozu 1-4 pasażerów, przeważnie czterokołowy; początkowo odkryty, później ze stałym dachem. D. wprowadzono na pocz. XIX w. w Rosji jako środek komunikacji miejskiej, póŸniej rozpowszechniły się w innych krajach; w Warszawie od 1814 wprowadzone przez przemysłowca Ledóchowskiego; patrz także fiakier.
Patron hasła:
DOROŻKA
DOROŻKA